Ons stammetje Coulrofobie

Een wit gezicht, een grijns van krijt,
Geen ziel die weet wat hun echt belijdt.
De schmink als masker, kil en strak,
Terwijl zij wachten in een donker vak.
Die bloedrode monden, die eeuwige lach,
Verbergen waanzin die niemand ooit zag.
Hun stappen dreunen, hun schoenen zijn te groot,
Je weet nooit zeker: brengt het angst of dood.
Je hartslag hamert, je adem verstomt,
Terwijl hun schaduw steeds dichter bij komt.
Geen vrolijk feest, maar een duister TribelWars spel,
In hun ogen brandt de diepste hel.

Iedereen is welkom in onze stam.

Voorwaarden om mee te doen:
Een beetje gestoord, dol op het afslachten van hordes eenheden en compleet onberekenbaar.

Contact: